March 10th, 2010 Jan
Zo, de twee voorrondes van de Lucas Dec Bokaal zitten er op!
10 goede bands gezien, met allemaal hun eigen talent en sound. Veel publiek dat er op af gekomen is, erg tof. Mooi te zien hoe het de bands zelf gelukt is om zoveel mogelijk volk op de been te krijgen.
Dit zijn de finalisten voor dinsdag 23 maart:
- Project A
- Spum
- De Kling
- Valour up Twice
Een flinke kanttekening bij deze uitslag. Want bij de uitslag van maandag was er eigenlijk een andere winnaar, namelijk The Camp Shakes. Zij maakten deze avond hun podium debuut en pakten de jury zodanig in, dat zij met kop en schouder de beste band waren. Maar, ze kunnen niet. In verband vakantieplannen is drie-kwart van de band niet in Nederland tijdens de finale, zonde.
Maar goed. Er waren ook voor elke avond een publieksprijs te vergeven, en deze gingen naar:
- The Camp Shakes (hee, waar heb ik dat meer gelezen)
- Peace Up
Hier volgt het jury rapport van alle bands, het staat in volgorde van de line up. Dit zijn de kritieken van de jury zoals zij die avond de bands beoordeelt hebben. Lijkt me logisch dat hier geen ruggespraak aan te pas komt, doe er iets mee (of niet natuurlijk, mooi hè!?). Reageren mag, maar verwacht van mij geen reactie daarop 
Maandag 8 maart, voorronde 1
The Camp Shakes
Veel lef, goed gevoel voor de langere composities, mooi samenzang. Strak uitgevoerd met prima cressendós. Songs mogen iets compacter als de band op grotere podia wil spelen. Atmosferisch? Nee, stratosferisch. De nummers bleven spannend door de rustige en uit spattende stukken. Melodisch was er meer uit te halen. Ook verdiend de (solo) zang nog de aandacht.
Project A
Barst van de energie. maar moet er nog iets beter mee omgaan. Veel ideeën, maar voelt onaf. Aan enthousiasme geen gebrek, maar boet in aan starkheid. Let op tempo, niet vertragen! Maatwisselingen worden goed uitgevoerd, maar zijn te dominant aanwezig. Dit werkt verwarrend en mag met iets meer overtuiging. Ook waren de gitaarpartijen goed op elkaar afgestemd.
Bridget
Goed dat Bridget geen gebruik maakt van doodgerden paadjes. Afwijkende akkoorden schema’s waar ze haar stem omheen wikkelt. Heldere, zuivere stemwaar iets meer doorleefdheid in mag zitten. Zonder band is het absolute noodzaak het publiek er beter bij te betrekken.
The Realms
Eigen smoel! Eigen Smoel! Eigen smoel! 5 jaar is ruim genoeg tijd om een richting te keizen. Heel onprofessioneel om tussendoor te stemmen. Leek aan mekaar gepraat. Geheel mag, ne moet strakker. Teveel melodieën door elkaar, geen begeleiding. Het nummer Betrayed (?) is een goed Faith no More nummer. Interactie met het publiek is goed.
Spum
Uitstekend samenspel, maar waarom toch exact het midden opzoeken van RATM en RHCP? (publiek zong op een gegeven moment “Bullit in your head” mee). Grooves zijn aanstekelijk, solo’s goed uitgevoerd, strak werk. Maar is dan niet de jongste band van de avond. De sound van de band mag vuiger en smeriger.
Dinsdag 9 maart, voorronde 2
deze rapporten volgen spoedig
Posted in Cul de Sac, Live, Muziek | 1 Comment »
December 29th, 2009 Jan
De ultieme eindlijst van Cul de Sac over 2009.
Dank voor alle stemmen!! Tot de volgende.
Oplettende vaste gast van Cul de Sac zag nog een foutje. The Asteroid Galaxy Tour staat nu op 31 met 24 punten. Waarvan akte.
(positie - punten - artiest - album)
1 _ 102 _ The Xx - XX
2 _ 80 _ Fever Ray - Fever Ray
3 _ 75 _ Grizzley Bear - Veckatimest
4 _ 75 _ Animal Collective - Merriweather Post Pavillion
5 _ 66 _ Mumford & Sons - Sigh no More
6 _ 64 _ Wilco - Wilco
7 _ 62 _ Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Angel
8 _ 59 _ Pearl Jam - Backspacer
9 _ 56 _ Kyteman - The Hermit Sessions
10 _ 52 _ Health - Get Color
11 _ 49 _ Editors - In This Light and On This Evening
12 _ 47 _ The Prodigy - Invaders must die
13 _ 46 _ White Lies - To Lose My Life…
14 _ 46 _ the whitest boy alive - rules
15 _ 46 _ Florence & The Machine - Lungs
16 _ 45 _ Phoenix - Wolfgang Amadeus
17 _ 45 _ Muse - The Resistance
18 _ 44 _ De Staat - Wait for Evolution
19 _ 42 _ The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart
20 _ 42 _ Girls - Album
21 _ 39 _ Anthony and the Johnsons - The Crying Light
22 _ 36 _ Dirty Projectors - Bitte Orca
23 _ 34 _ Boys Noize- Power
24 _ 32 _ Them Crooked Vultures - Them Crooked Vultures
25 _ 31 _ Arctic Monkeys - Humbug
26 _ 30 _ Fuck Buttons - Tarot Sport
27 _ 29 _ The Decemberists - Hazards Of Love
28 _ 28 _ Patrick Watson - Wooden Arms
29 _ 26 _ Royksopp- junior
30 _ 24 _ Doves - Kingdom of Rust
31 _ 24 _ Asteroid Galaxy Tour - Fruit
32 _ 23 _ Mando Diao - Give Me Fire
33 _ 22 _ The Temper Trap - Conditions
34 _ 21 _ Molina & Johnson
35 _ 20 _ The Black Atlantic - Reverence for fallen trees
36 _ 20 _ Marlon Penn - Independence?
37 _ 20 _ Eels - El Hombre Lobo
38 _ 19 _ Portugal The Man - The Satanic Satanist
39 _ 19 _ Pissed Jeans - King of Jeans
40 _ 19 _ Anne Soldaat - In Another Life
Read the rest of this entry »
Posted in Art Meets, CD-recensie, Cul de Sac, Live, Muziek, Nieuws | No Comments »
November 6th, 2009 J.T.O. van Laak
Het jaar is bijna ten einde. Het weer wordt guur en koud.
Hoog tijd voor een muzikale terugblik op 2009.
Na de zeer geslaagde editie van 2008, met de verrassende winnaars - Fleet Foxes -, keert DJ Siroj terug.
Aan tafel schuiven enkele prominenten uit de muziekscene.
Vul nu je lijst in op de site!
Posted in Muziek | No Comments »
May 15th, 2009 Jan
A C T I E - A C T I E - A C T I E
Omdat die 500ste lid op onze hyves pagina een leuke opsteker is voor de Cul de Sac, gaan we nu een actie doen met TWITTER:
Ben jij onze 500ste volger op TWITTER? Dan win je sowieso 2 kaartjes voor een (gratis*) concert naar keuze in Cul de Sac !
EN
Een etentje met mij, Jan
Jeuj
*meestal zijn de concerten gratis in de Cul, maar het gaat om het idee
(Guido, gefeliciteerd! Kom een keer biertje drinken, eerste rondje is van mij !)
Posted in Zonder rubriek | No Comments »
April 13th, 2009 Milou
‘Donderdagavond publiek heeft geen zin in “moeilijke muziek” ‘
De Rosa kwam donderdagavond in Cul de Sac te langzaam op gang om het publiek te interesseren. Het was vooral druk op het terras en degenen die binnen zaten, waren grotendeels niet met het bandje bezig. Alhoewel zij goede momenten had, kreeg het Schotse De Rosa niet veel lof.
De Rosa begint onopvallend en rustig. Dit is muziek waar je naar moet leren luisteren. Het donderdagavondpubliek is duidelijk niet in the mood voor deze moeilijk te doorgronden band en haakt vrijwel meteen af. De Rosa imponeert niet door hun power, maar door hun verscheidenheid aan muziek. De band mixt indierock met Schotse folk, dat je vooral terug hoort in de teksten en in de breekbaarheid van de zanger zijn stem. Positief is de opbouw van de nummers: eerst alleen zang, dan piano erbij, dan gitaar. Zo komt het geheel langzaam tot leven. De diversiteit van De Rosa is opmerkelijk. De zanger speelt zowel akoestische als elektrische gitaar en een van de gitaristen speelt ook piano. De ander haalt er op een gegeven moment een set sambaballen bij. In de loop van het optreden komt deze afwisseling van instrumenten beter tot zijn recht dan in het begin. Het komt echter nog niet tot een hoogtepunt.
Een duidelijk minpunt is het publiek. De meeste mensen letten niet op de muziek en praten er schaamteloos doorheen, waardoor de band meer en meer naar de achtergrond wordt gedrukt. Het is moeilijk spelen als je publiek je niets teruggeeft. Dat zie je ook aan de bandleden die, smachtend naar wat aandacht, de zal door kijken. Ook de zanger lijkt wat geïrriteerd en legt met een handgebaar halverwege een liedje stil om zijn gitaar te stemmen.
Op het einde van de show komt De Rosa wat meer tot leven. Het weinige publiek dat er staat, luistert nu in ieder geval geïnteresseerd. Op dat moment inspelend, stelt de band zich voor en begint krachtiger te spelen. De variaties tussen drum/zanger en piano/zanger wisselen zich sneller af. Alles komt beter over: het rockt, klinkt lekker in de oren, de twee duffe gitaristen kijken met meer pit uit hun ogen en de zanger laat luidkeels van zich horen. Al met al verdient De Rosa een tweede kans. Op het einde laat de band zien dat ze het wel in zich heeft om een goed optreden neer te zetten.
Tekst: 3voor12 Tilburg, Daniël van Amelsfort
Voor foto’s volg deze link
Posted in Cul de Sac, Live | 1 Comment »
April 6th, 2009 Milou
De feestweek van Cul de Sac nadert langzaam haar einde, maar niet voordat er nog één concert op het programma stond. Gisteren speelde GEM in de Cul en zanger Maurits Westerik deed een gooi naar de titel ‘meest beweeglijke muzikant van Nederland’.
Eén noot van een gitaar is deze avond genoeg om een publieksverhuizing teweeg te brengen. Terwijl achterin de Cul nog wordt gepraat, hebben Westerik en consorten al plaats genomen op het podium. Geen gejoel, wel een kort praatje en dan geeft de band gehoor aan die ene kreet die wel vaker bij concerten wordt geroepen: “SPELEN!” Het begint allemaal wat moeizaam, met een publiek dat nauwelijks tot beweging komt en ook een enkele misslag sluipt in het spel. Daar zullen de drie meiden die vlakbij het podium staan niets om geven; zij zingen ieder lied woord voor woord mee.
Na een nummer of drie loopt de kuil gelukkig al wat voller. De band lijkt ook wat losser te komen en met nummers van het laatste album New krijgen de effectpedalen een reden om er te zijn. Het geluid is uitstekend en er komt ook wat meer schwung in het spel van de heren. Westerik voelt zich helemaal thuis en laat dat merken door links van het podium op de merchandise-stand te gaan staan. De fotografe van 3VOOR12/Tilburg is ook nog eens het slachtoffer van een grapje, want de zanger grist op een gegeven moment het fototoestel uit haar handen. Het resultaat van zijn tijdelijk uitstapje is links te bewonderen.
Maar los van alle grappen, is de band goed op dreef. Halverwege de set worden er haast bluesrockende nummers ingezet met een andere gitarist en ook crowdpleaser Good To Know You dendert voorbij. Westerik heeft ook nog eens sjans met een vrouw uit het publiek en geeft haar de microfoon om voor hem te zingen. De toegift speelt hij akoestisch op het podium, maar na een paar akkoorden zegt hij: “Dit gaat niet werken.” Gevolg: het nummer vervolgt hij zittend op een barkruk, midden in de kuil. Het refrein van Your Waking Eyes is makkelijk mee te zingen en zo ontstaat op het einde nog bijna een kampvuurmomentje. Noem het een gimmick, maar als je je publiek met een brede glimlach naar huis of Loos kan sturen, dan ben je als band gewoon goed.
Tekst: 3voor12 Tilburg Bas van Duren
Foto’s volgen zo snel mogelijk
Posted in Zonder rubriek | No Comments »
April 6th, 2009 Milou
In een afgeladen Cul de Sac staat Majestic Scene na vier jaar weer op het podium. In een korte, maar goed uitgebalanceerde set overdonderen zij de zaal met hun hoogstaande Europeana. Een genot voor het oor. Na afloop is dan ook iedereen het er over eens dat dit naar meer smaakt. Daar zullen we nog even op moeten wachten, wel zijn we al vast uitgenodigd voor de CD-presentatie, ergens in de nabije toekomst.
Majestic Scene begint gewaagd, erg klein. Drie nieuwe nummers, die erg aan Giant Sand en Calexico doen denken. Ondanks dat de nummers voor iedereen onbekend zijn, is de Cul meteen met de volle aandacht bij de band. Dit is wonderbaarlijk te noemen, zeker met het gedrag dat Tilburg normaal vertoont bij concerten. Overigens geheel terecht, want deze drie nummers staan als een huis. Net als de rest van de set.
Hoewel Majestic Scene vier jaar niet heeft opgetreden en nu in een vernieuwde samenstelling op de bühne staat, lijkt het of de band nooit anders heeft gedaan. Wellicht omdat Eileen Beneken en Antoine Kroes, de nieuwe leden, jaren hebben samengespeeld met drummer Swanenberg in AnumberOne. De chemie spat in ieder geval van het podium.
Na de drie rustigere nummers bouwt Majestic Scene, langs een aantal oudere nummers en met gastmuzikanten op de sax, de set steeds verder uit. Een paar knallende nummers, een paar rustigere nummers (die afwisseling is volgens eigen zeggen nodig omdat ook zij een dagje ouder worden), om vervolgens in een geluidsexplosie nogal onverwachts te eindigen. De hoop is dan op een toegift van een uur, maar we moeten het doen met een pompende versie van Tragic Rising. Heel Cul de Sac wordt in beweging gezet en op het podium gooien ze er nog net even dat tandje bovenop.
Dit is het feestje dat Cul de Sac zich wenste. Met nu al een van de beste optredens van 2009. Zullen er weinige zijn die de broeierige passie van Majestic Scene zullen evenaren. Hopelijk laat die cd-presentatie niet al te lang op zich wachten. En dan daarna de welverdiende wereldwijde doorbraak.
3voor12 Tilburg Tjeerd van Erve
Foto´s: Marco Maas
Posted in Cul de Sac | 1 Comment »
April 6th, 2009 Milou
De Feestweek van Cul de Sac is inmiddels in volle gang. Woensdag werd de muzikale aftrap genomen. Cabaretier André Manuel stond in een meer dan goed gevulde Cul voor een try-out show met zijn Ketterse Fanfare. Getuige de show, was het woord ‘try-out’ eigenlijk niet eens van toepassing.
De laatste restjes spinazie worden vakkundig uit de tanden gepeuterd. De harde kern Cul-feestgangers hebben net mogen genieten van een Nepalees diner, terwijl het podium klaar werd gezet voor André Manuel en de Ketterse Fanfare. De cabaretier heeft al meer ervaring met in bands spelen, met Krang als voornaamste voorbeeld.
Tegen de tijd dat de band begint, is de kuil helemaal vol. Er klinkt gelach en het geluid van bierglazen die tegen elkaar tikken. Wie naar het toilet moet, heeft pech. Het is veel te druk om je door te mensenmassa heen te wurmen. Manuel had over de Cul alleen al bijna een lied kunnen schrijven. Dat doet hij niet, wél zingt de cabaretier enkele minuten later over alles wat God verboden heeft. ‘Ketters’ inderdaad.
De begeleidingsband is solide, met de altijd uitstekend spelende B.J. Baartmans op tweede gitaar. Manuel laat horen dat hij er zelf ook wat van kan. Tegen het eind van de show zit hij onder het zweet door zijn eigen, fanatieke gitaarspel. Van stevige rock tot groovende funk en zelfs een onvervalste wals met publieksfavoriet Feest; alles komt voorbij. De interactie met het publiek komt bovendien niet gemaakt over. Een kwaliteit op zich. Het had een ‘try-out’ moeten zijn voordat de band een behoorlijke toer voor de kiezen krijgt, maar het is een heerlijk optreden geworden. Cul de Sac kon zich geen betere band wensen om de jubileumweek muzikaal in te luiden.
3voor12 Tilburg Bas van Duren
Foto’s: Marco Maas
Posted in Cul de Sac, Zonder rubriek | No Comments »
March 30th, 2009 Petrus
laatste uurtjes zijn begonnen, en de zon schijnt, vanochtend hoorde ik mijn huisgenoot FaFaFarouk, met als gevolg wakker worden, en nu zit ik een beetje te dipsipipsen (ik weet niet of dat woord bestaat maar klinkt briljant, als het woord zou bestaan dan zou het vaagheid zijn dat te lang is opgesloten). ik had zaterdag nog een blog geschreven met een verzoek helaas heb ik daar geen uitslag van gekregen. de oproep was stuur je top 10 van afgelopen 10 jaar cul muziek. nu dacht ik net, ik werk er nu 3 jaar, en kom al 4 jaar op bezoek, laat ik dan maar van die 4 jaar een top 1o voor mezelf maken.
wat in mijn periode nogal vaak is gedraaid:
1. Chemical Brothers
2. Kaiser Chiefs
3. Queens of the stone age
4. Gorillaz
5. Arctic Monkeys
6. Kings Of Leon
7. The Kooks
8. LCD Soundsystem
9. Groove Armada
10. Daft Punk
Posted in Zonder rubriek | No Comments »
March 27th, 2009 Petrus
ik zou graag van jullie kijkers de beste 10 liedjes van afgelopen 10 jaar willen, liefst wel cul muziek. ik ga dan een lijst maken met 10 jaar culmuziek, en dat kan je natuurlijk lezen op deze blog en ik verzin nog wel een uur om het via de webcam uit te zenden.
Dus stuur je top liedjes!
Posted in Zonder rubriek | No Comments »