Het schrijnende leven van een achtendertig jarige kameel en andere observaties
Woensdag 26-3 2008 Art Meets presenteert: DubDichtersFestival
In de nog relatief korte geschiedenis van Art Meets volgt vandaag de uitwijking van de dinsdag naar een woensdag met het DubDichtersFestival. Wellicht dat voor een aantal mensen dit onduidelijk was want de heren van het, voor het festival niet onbekende, Dubbel starten hun kersverse presentatiecarrière met een handjevol bezoekers. Spijtig want hun losse presentatie werkt zeer aanstekelijk en geeft de avond zijn jeugdige karakter waar het zo goed bij gedijd. Iedere artiest wordt door de twee jonge met een soort rap/gedicht ingeleid. Een methode die soms voor hilarische momenten zorgt.
Eerste artiest die acte de présence mag geven is één van de twee Nederlandse Poetry Slam kampioenen van deze avond: Krijn Peter Hesselink. Met intrigerende gedachtegangen heeft hij het publiek al snel aan zijn lippen hangen en zo komt schoorvoetend de avond op gang. De dichter ziet zelfs kans om een experiment te proberen maar gooit na een dappere poging zijn werk begeleiden op gitaar uiteindelijk zelf de handdoek in de ring. Dit alles kan het publiek niet deren. Men heeft er zin in en groeit gestaag in getale.
Als tweede act komt de, voor Tilburg niet onbekende dichter, Robert Nouwen als verrassing een aantal van zijn gedichten en sonnetten voordragen. Waarna hij opgevolgd wordt door de andere voormalige Nederlandse kampioen Bernhard Christiansen. Met zijn tragikomische vertellingen en zijn bijpassende voordracht heeft hij de lachers snel op de hand. Iets wat uiteindelijk het werk alleen maar ten goede komt omdat de aandacht zodoende minder snel verslapt. Ik hoop snel nog eens iets van zijn werk te horen. Of het nu het schrijnende leven zelf, de zoektocht van een achtendertig jarige kameel naar een waterput of Bernhard zijn voorliefde voor geiten is. Laat maar komen.
Wim Kauffman trakteert ons vervolgens op een heuse performance. Werkelijke Hoge Kunst volgens eigen zeggen. De inleiding tot een nieuw Hedonistisch tijdperk, verlieservaringen en helende werkingen zullen ons welgevallen zegt Wim.
Dat vinden wij natuurlijk allemaal prima maar de aandacht gaat toch vooral uit naar zijn prachtige instrument: de theremin. Met sferische begeleiding van dit instrument en een beatbox verzorgt hij zijn programma. Neem uw PC op en laat u redden door mij. Zijn therapeutische werkwijze ligt uiteindelijk toch ietwat zwaar op de maag. Gelukkig bracht de jonge accordeonvirtuoos Willem Wiebe daar vrij snel verandering in mijn zijn soms suikerzoete liedjes is hij de uitverkozen persoon op dit moment. Wanneer hij en zijn accordeon vervolgens aan het swingen slaan kan de avond absoluut niet meer stuk. Als Ko de Laat vervolgens nog wat olie op het vuur komt gooien met zijn scherpe gedichten, zijn wrange wereldbeeld en zijn cynische opmerkingen kunnen we enkel nog spreken over een zeer geslaagde avond.
Als hekkensluiter zien wij uiteindelijk nog de band Heder. Professioneel en met veel enthousiasme brengen zij hun naar Jamiroquai smakende pop en funk nummers om uiteindelijk ook nog samen met de jongens van Dubbel twee nummers te spelen. Zij waren de blikopeners die constateren dat vroeger alles goed was, maar nu is het beter. En beter zou ik niet af kunnen sluiten.
J.T.O. van Laak
Leave a Reply