Kaizers Orchestra - Maskineri

Het Noorse zestal is terug met hun vierde studioalbum.

Het zal ergens in 2002 geweest zijn toen ik in de platenzaak het hoesje van Kaizers Orchestra’s eerste ontwaarde en gebiologeerd met het ding naar de verkoper liep. ‘Ompa Til du Dør’ bleek een prachtige muzikale pastiche van zigeunermuziek, Oost-Europese polka, rock en pop. Bovendien horen we onmiskenbaar de invloed van Tom Waits terug. Nu drie albums later is het eerste wat je hoort dat deze invloeden nog altijd de basis omvatten van wat Kaizers Orchestra muzikaal wil omvatten. Productioneel is er echter een hoop aan veranderd. Gaandeweg de jaren was dit al enigszins hoorbaar. Het verschil tussen de eerste twee albums en het derde ‘Maestro’ was al opvallend te noemen maar op Maskineri hebben we te maken met een subliem gepolijste plaat. We hebben het echter over Kaizers Orchestra, een band die gedijt bij vuige, rammelende, over-romantische uitspattingen. Maskineri voelt jammer genoeg gekunsteld en een beetje mat aan.

Anderzijds staat dit album nog altijd vol met evenwichtig overtuigende muziek. Deze Noren weten absoluut hoe ze goede nummers moeten schrijven, van zwijmelende ballades als ‘Den Andre er Meg’ tot rammelende rock op ‘9mm’ alles is tot in de puntjes verzorgd. Regelmatig luister ik verwonderd naar hen muzikale spitsvondigheden en moet ik toegeven dat Kaizers Orchestra nog altijd veel van hun aanstekelijkheid over hebben. Echt indringend wordt het echter nooit. Het zestal lijkt het feest te bewaren voor de live optredens en een nieuwe, volwassen weg in te slaan. Het voelt onwennig maar het blijft nog altijd Kaizers Orchestra. Maskineri overtuigd niet volledig maar is nog altijd een prima album.
J.T.O. van Laak

♫ ♫ ♫ ♫ ♫

This entry was posted on Saturday, April 5th, 2008 at 14:32 and is filed under CD-recensie, Muziek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.