Verse Vis: Stephen Malkmus & The Jicks
Stephen Malkmus & The Jicks
Real Emotional Trash
Pavement liefhebbers opgelet! Het vierde album van Stephen Malkmus is een feit.
De jaren negentig zal in de muzikale geschiedenisboeken vooral gekenmerkt worden door de hoogtijdagen van de grunge. Periodes dat bands als Nirvana, Pearl Jam en Soundgarden de hitlijsten binnenstormen met hun ruige popliedjes. De jaren negentig waren echter ook onmiskenbaar de jaren van lo-fi. Overal duikten bands op die in hun slaapkamers en garages prachtige liedjes, die klinken als een op hol geslagen stoomtrein in een sardineblikje, opnamen. Maar juist daardoor een enorme kwetsbaarheid kregen die deze bands een haast onnavolgbare cultstaus opleverde. Het indie-rock genre waar lo-fi zich onder mag scharen gaat vleitig door met haar ontwikkeling. Lo-fi lijkt echter nu al geschiedenis.
Ik was dan ook bang dat ik een ontzettend oubollige plaat zou horen. Het blijkt echter goed uit te pakken. ‘Real Emotional Trash’ is een plaat zoals Malkmus hem ook ten tijde van ‘Wowee Zowee’ had kunnen maken. Dit album klinkt eerder als een tijdloze klasieker. Het lo-fi geluid is als een subtiel zweempje nog aanwezig maar verder grossiert dit album in briljante composities met catchy deuntjes en heerlijk vet aangezette gitaarpartijen. Regelmatig rockt ‘Real Emotional Trash’ dan ook een eind weg om vervolgens daar zeer lieflijk klinkende poliedjes tegenover te zetten. Zodoende blijft deze plaat prima in balans. Stephen Malkmus & The Jicks klinken fris en verzorgd. En ‘Real Emotional Trash’ klinkt na nader onderzoek als een ode aan een aantal grote muzikanten van weleer. Ga ook eens op zoek naar alle subtiele muzikale verwijzingen. Ik garandeer het levert nog een flink aantal prettige luistersessies op.
J.T.O. van Laak
♫ ♫ ♫ ♫ ♫
Leave a Reply