Stuiterende beats en hyperactief vermaak met Hawnay Troof(usa) 23-10-2008

October 29th, 2008 Farouk

 _dsc4277.jpg                                                                   

Toen Vice Cooler nog een kleine jongen was is hij naar alle waarschijnlijkheid in een grote ketel met toverdrank gedonderd, want deze jongen heeft energie voor 100 man. Met teksten als: “Eat a Dick, Cause you want it in the back girl” op ‘Hollaback Girl’ van Gwen Stefanie, is Hawnay Troof de must see als je het aan mij zou vragen.

Niets vermoedend mijn werk doende schrok ik me het apenzuur toen er een bak met herrie door de Cul galmde. Ik riep:”welke lul zet die muziek nou zo hard”. Maar wat bleek het was Hawnay Troof, een hyperactief ventje die ondertussen al op de bar stond de rappen en springen, ware het er een miljoen mensen mee stonden te feesten. In werkelijkheid stonden er drie mensen te kijken en de rest van de cul lag nog onder de tafel omdat ze dachten dat de marsinvasie was begonnen. Vice Cooler moest daar natuurlijk niks van hebben en sprong van de bar, rende zo’n 30 rondjes door de kroeg, sprong in het rond, schreeuwde mensen in het gezicht en rolde over de grond. Nou dat zal de aandacht wel trekken moet hij gedacht hebben. Hij had het dan ook bij het rechte eind. Binnen enkele momenten stond rond de kuil een aardig publiek te kijken naar wat zich in de kuil afspeelde. Een schouwspel was het!!! Vice “de man” stuiterde sneller dan zijn beats en sprong hoger dan de bar in het rond. Halfverwege zijn show ging hij totaal uit de plaat en kleede zich nog even om en trok een geel pak aan. Geachte lezers ik kan u verzekeren dat zelfs de stoerste bebaarde man, bij de metro seksueele hyperactieve Amerikaan in de buurt durfde te komen. De man en legende werd begeleid door een laptop waar hakkelende hiphop beats, samples, en voornamelijk herrie uit geslingert werd. Deze stuiterende mafkees rapte daar weer over heen. Het doet je denken aan de beastieboy’s voor de i-pod generatie. Aan het eind van zijn show hield hij een verkopers praatje waar de gemiddelde Men at Work tjappie een puntje aan kan zuigen. Hij vertelde dat hij Holland geweldig vond, maar niet omdat je hier mocht blowen, nee vanwege ”de stroepwefels”. Het geen deze jongen verkocht waren. LP’s, CD’s Shirts en zelfs buttons met zijn hoofd er op. Na zich zelf de hemel in geprezen te hebben, gaf de cocksure Vice nog een toegift waar de gemiddelde gangster rapper angstig terug in de moederschoot van zou kruipen en taaide af. Vijf minuten later stond hij aan de bar en bestelde een thee bij me ???? Ik heb hem er toen maar 5 stroop wafels bijgegeven. Hij heeft nog de hele avond thee gedronken. Deze man stopt de S in SHOW. De wetenschap staat nog steeds voor een raadsel.

Als je nou denkt van: ”shit ik heb wat gemist” dan is dat waarschijnlijk ook zo!(with my finger and my thumb in the shape of an L on my forehead). Maar oordeel zelf maar: http://www.myspace.com/hawnaytroof en kruip rustig huilend in een hoekje want je hebt echt iets gemist.

Met vriendelijke groet,

Farouk el Mouhajir

Het universum van Slaraffenland (DE) 16-10-2008

October 29th, 2008 Farouk

Als elke donderdag kom ik nieuwsgierig binnen bij de Cul, want wat zal er vandaag spelen?
Vorig jaar toen ik er nog niet werkte was ik ook vaak in de Cul te vinden op de donderdag en dit was vaak wel oke, maar de laatste tijd wordt ik steeds enthousiaster van het geen er komt spelen. Dit komt ook omdat we misschien tot en met ver na de winter volgeboekt staan met buitenlands talent. Vandaag stond Slaraffenland(Wanneer je een kunstgebit hebt moet je het niet eens proberen uit te spreken. Wel handig wanneer je je melktanden moet wisselen) op het programma, een bandje uit Denemarken. Rond elf uur kwamen de heren redelijk officieel opgelopen en stelden zich zelf netjes voor. Het waren vijf blonde deense heren die vrij verlegen voorkwamen. Toen ze begonnen klonk dat zeer aangenaam terug in de muziek. Lekkere indie voor de rock & roll nerd. De heren waren uitstekende muziekanten met vele talenten. De zanger speelde sax en klarinet aan het eind scheen hij zelf te kunnen drummen. De drummer kon ook een aardig partijtje toetsen spelen en zo deed elk lid van de band minstens twee of meer instrumenten. Dat de heren divers georiënteerd waren hoorde je terug in de muziek. Melodieuze blaaspartijen afgewisseld met snoeihard gebeuk en dit alles begeleid door lekkere spacy samples (Fock yeah). De heren gaven een goeie set weg van ongeveer een uur. Aan het eind werd er hard geroepen om meer, maar als elke goede indie band doe je geen toegift en ga je naar huis terwijl je publiek wacht op meer. Ik zelf heb gelijk twee cd’s gekocht en ook op cd zijn ze geweldig. Slaraffenland is een aanrader en als je er niet bij was heb je zeker wat gemist.

De komende tijd zullen er vele bands spelen van dit kaliber. Onze agenda staat overvol met buitenlandse boekingen. Voornamelijk bands die in mijn ogen aan de rand staan van een kleine doorbraak of het verdienen (niet dat het ons iets interesseert of ze de top 40 halen) en Slaraffenland was er één van. Ik raad dan ook iedereen aan de donderdagen in de Cul te komen kijken. Het is gratis en je wordt negen van de tien keer goed geserveerd. De komende tijd staat er veel buitenlands talent op de agenda dus kom zeker kijken. Maar oordeel zelf over Slaraffenland, http://www.myspace.com/slaraffenland en kom tot de pijnlijke conclusie dat je echt wat gemist hebt.

Met vriendelijke groet,

Farouk el Mouhajir