April 13th, 2009 Milou
‘Donderdagavond publiek heeft geen zin in “moeilijke muziek” ‘
De Rosa kwam donderdagavond in Cul de Sac te langzaam op gang om het publiek te interesseren. Het was vooral druk op het terras en degenen die binnen zaten, waren grotendeels niet met het bandje bezig. Alhoewel zij goede momenten had, kreeg het Schotse De Rosa niet veel lof.
De Rosa begint onopvallend en rustig. Dit is muziek waar je naar moet leren luisteren. Het donderdagavondpubliek is duidelijk niet in the mood voor deze moeilijk te doorgronden band en haakt vrijwel meteen af. De Rosa imponeert niet door hun power, maar door hun verscheidenheid aan muziek. De band mixt indierock met Schotse folk, dat je vooral terug hoort in de teksten en in de breekbaarheid van de zanger zijn stem. Positief is de opbouw van de nummers: eerst alleen zang, dan piano erbij, dan gitaar. Zo komt het geheel langzaam tot leven. De diversiteit van De Rosa is opmerkelijk. De zanger speelt zowel akoestische als elektrische gitaar en een van de gitaristen speelt ook piano. De ander haalt er op een gegeven moment een set sambaballen bij. In de loop van het optreden komt deze afwisseling van instrumenten beter tot zijn recht dan in het begin. Het komt echter nog niet tot een hoogtepunt.
Een duidelijk minpunt is het publiek. De meeste mensen letten niet op de muziek en praten er schaamteloos doorheen, waardoor de band meer en meer naar de achtergrond wordt gedrukt. Het is moeilijk spelen als je publiek je niets teruggeeft. Dat zie je ook aan de bandleden die, smachtend naar wat aandacht, de zal door kijken. Ook de zanger lijkt wat geïrriteerd en legt met een handgebaar halverwege een liedje stil om zijn gitaar te stemmen.
Op het einde van de show komt De Rosa wat meer tot leven. Het weinige publiek dat er staat, luistert nu in ieder geval geïnteresseerd. Op dat moment inspelend, stelt de band zich voor en begint krachtiger te spelen. De variaties tussen drum/zanger en piano/zanger wisselen zich sneller af. Alles komt beter over: het rockt, klinkt lekker in de oren, de twee duffe gitaristen kijken met meer pit uit hun ogen en de zanger laat luidkeels van zich horen. Al met al verdient De Rosa een tweede kans. Op het einde laat de band zien dat ze het wel in zich heeft om een goed optreden neer te zetten.
Tekst: 3voor12 Tilburg, Daniël van Amelsfort
Voor foto’s volg deze link
Posted in Cul de Sac, Live | 1 Comment »
April 6th, 2009 Milou
De feestweek van Cul de Sac nadert langzaam haar einde, maar niet voordat er nog één concert op het programma stond. Gisteren speelde GEM in de Cul en zanger Maurits Westerik deed een gooi naar de titel ‘meest beweeglijke muzikant van Nederland’.
Eén noot van een gitaar is deze avond genoeg om een publieksverhuizing teweeg te brengen. Terwijl achterin de Cul nog wordt gepraat, hebben Westerik en consorten al plaats genomen op het podium. Geen gejoel, wel een kort praatje en dan geeft de band gehoor aan die ene kreet die wel vaker bij concerten wordt geroepen: “SPELEN!” Het begint allemaal wat moeizaam, met een publiek dat nauwelijks tot beweging komt en ook een enkele misslag sluipt in het spel. Daar zullen de drie meiden die vlakbij het podium staan niets om geven; zij zingen ieder lied woord voor woord mee.
Na een nummer of drie loopt de kuil gelukkig al wat voller. De band lijkt ook wat losser te komen en met nummers van het laatste album New krijgen de effectpedalen een reden om er te zijn. Het geluid is uitstekend en er komt ook wat meer schwung in het spel van de heren. Westerik voelt zich helemaal thuis en laat dat merken door links van het podium op de merchandise-stand te gaan staan. De fotografe van 3VOOR12/Tilburg is ook nog eens het slachtoffer van een grapje, want de zanger grist op een gegeven moment het fototoestel uit haar handen. Het resultaat van zijn tijdelijk uitstapje is links te bewonderen.
Maar los van alle grappen, is de band goed op dreef. Halverwege de set worden er haast bluesrockende nummers ingezet met een andere gitarist en ook crowdpleaser Good To Know You dendert voorbij. Westerik heeft ook nog eens sjans met een vrouw uit het publiek en geeft haar de microfoon om voor hem te zingen. De toegift speelt hij akoestisch op het podium, maar na een paar akkoorden zegt hij: “Dit gaat niet werken.” Gevolg: het nummer vervolgt hij zittend op een barkruk, midden in de kuil. Het refrein van Your Waking Eyes is makkelijk mee te zingen en zo ontstaat op het einde nog bijna een kampvuurmomentje. Noem het een gimmick, maar als je je publiek met een brede glimlach naar huis of Loos kan sturen, dan ben je als band gewoon goed.
Tekst: 3voor12 Tilburg Bas van Duren
Foto’s volgen zo snel mogelijk
Posted in Zonder rubriek | 1 Comment »
April 6th, 2009 Milou
In een afgeladen Cul de Sac staat Majestic Scene na vier jaar weer op het podium. In een korte, maar goed uitgebalanceerde set overdonderen zij de zaal met hun hoogstaande Europeana. Een genot voor het oor. Na afloop is dan ook iedereen het er over eens dat dit naar meer smaakt. Daar zullen we nog even op moeten wachten, wel zijn we al vast uitgenodigd voor de CD-presentatie, ergens in de nabije toekomst.
Majestic Scene begint gewaagd, erg klein. Drie nieuwe nummers, die erg aan Giant Sand en Calexico doen denken. Ondanks dat de nummers voor iedereen onbekend zijn, is de Cul meteen met de volle aandacht bij de band. Dit is wonderbaarlijk te noemen, zeker met het gedrag dat Tilburg normaal vertoont bij concerten. Overigens geheel terecht, want deze drie nummers staan als een huis. Net als de rest van de set.
Hoewel Majestic Scene vier jaar niet heeft opgetreden en nu in een vernieuwde samenstelling op de bühne staat, lijkt het of de band nooit anders heeft gedaan. Wellicht omdat Eileen Beneken en Antoine Kroes, de nieuwe leden, jaren hebben samengespeeld met drummer Swanenberg in AnumberOne. De chemie spat in ieder geval van het podium.
Na de drie rustigere nummers bouwt Majestic Scene, langs een aantal oudere nummers en met gastmuzikanten op de sax, de set steeds verder uit. Een paar knallende nummers, een paar rustigere nummers (die afwisseling is volgens eigen zeggen nodig omdat ook zij een dagje ouder worden), om vervolgens in een geluidsexplosie nogal onverwachts te eindigen. De hoop is dan op een toegift van een uur, maar we moeten het doen met een pompende versie van Tragic Rising. Heel Cul de Sac wordt in beweging gezet en op het podium gooien ze er nog net even dat tandje bovenop.
Dit is het feestje dat Cul de Sac zich wenste. Met nu al een van de beste optredens van 2009. Zullen er weinige zijn die de broeierige passie van Majestic Scene zullen evenaren. Hopelijk laat die cd-presentatie niet al te lang op zich wachten. En dan daarna de welverdiende wereldwijde doorbraak.
3voor12 Tilburg Tjeerd van Erve
Foto´s: Marco Maas
Posted in Cul de Sac | 1 Comment »
April 6th, 2009 Milou
De Feestweek van Cul de Sac is inmiddels in volle gang. Woensdag werd de muzikale aftrap genomen. Cabaretier André Manuel stond in een meer dan goed gevulde Cul voor een try-out show met zijn Ketterse Fanfare. Getuige de show, was het woord ‘try-out’ eigenlijk niet eens van toepassing.
De laatste restjes spinazie worden vakkundig uit de tanden gepeuterd. De harde kern Cul-feestgangers hebben net mogen genieten van een Nepalees diner, terwijl het podium klaar werd gezet voor André Manuel en de Ketterse Fanfare. De cabaretier heeft al meer ervaring met in bands spelen, met Krang als voornaamste voorbeeld.
Tegen de tijd dat de band begint, is de kuil helemaal vol. Er klinkt gelach en het geluid van bierglazen die tegen elkaar tikken. Wie naar het toilet moet, heeft pech. Het is veel te druk om je door te mensenmassa heen te wurmen. Manuel had over de Cul alleen al bijna een lied kunnen schrijven. Dat doet hij niet, wél zingt de cabaretier enkele minuten later over alles wat God verboden heeft. ‘Ketters’ inderdaad.
De begeleidingsband is solide, met de altijd uitstekend spelende B.J. Baartmans op tweede gitaar. Manuel laat horen dat hij er zelf ook wat van kan. Tegen het eind van de show zit hij onder het zweet door zijn eigen, fanatieke gitaarspel. Van stevige rock tot groovende funk en zelfs een onvervalste wals met publieksfavoriet Feest; alles komt voorbij. De interactie met het publiek komt bovendien niet gemaakt over. Een kwaliteit op zich. Het had een ‘try-out’ moeten zijn voordat de band een behoorlijke toer voor de kiezen krijgt, maar het is een heerlijk optreden geworden. Cul de Sac kon zich geen betere band wensen om de jubileumweek muzikaal in te luiden.
3voor12 Tilburg Bas van Duren
Foto’s: Marco Maas
Posted in Cul de Sac, Zonder rubriek | No Comments »