De Luisterkuil presenteerde Marten de Paepe en Roy Santiago.
Hierbij een korte impressie, het was een geslaagde avond en vooral weer één die je eigenlijk niet gemist mocht hebben!
Eastpack Antidote Acoustic Session: Flogging Molly + Skindred
Voor Flogging Molly en Skindred in de 013 een optreden gaven tijdens de Eastpack Antidote Tour, kwamen ze eerst ons verblijden met een akoestische sessie.
Flogging Molly begon, en na het derde nummer er uit geknald te hebben was het afgelopen. Goed was het, maar net wanneer je dacht dat het begon was het weer afgelopen. Al met al wel een geslaagde sessie, waarvan ik blij was dat ik het gezien heb.
Na Flogging Molly was het de beurt aan Skindred. Ook dit was een kort maar krachtig optreden.
Iedereen die de prijsvraag had gewonnen, of via via binnen kon, ging met een tevreden gevoel weg en keek uit naar de optredens later op de avond.
Visie op Chillburg
(…)
Art Meets
Ik hoor puike geluiden en spiek zo nu en dan even bij Café Cul de Sac binnen. Wat komt er eigenlijk niet voorbij op het programma? Art Meets heeft een verruimende werking voor lichaam en geest, gunt jonge makers een leuk podium en vult het toch al creatieve muzikantensfeertje in de Cul mooi aan! Inmiddels zijn de Art Meets dinsdagavonden niet meer het bergstroompje uit het gezamelijke brein van Joris van Laak en Merlijn Vink; er stroomt een brede, woeste rivier vol vis en vruchtbaar slib! Ook het logo is in de late uurtjes al vet genoeg om naar te lauwen!
(…)
Aldus Joost Mantel in de Tillywood.
Joost, bij deze bedankt voor je overweldigende, positieve mening!
Greg Weeks and Festival, voorbij voor je het weet. Afgelopen zaterdag (8-11-08) een wonderschoon optreden. Lees hier 3voor12/Tilburg verslag.
Eastpack Antidote Acoustic presenteert:
Flogging Molly en Skindred
Vanmiddag strijkt wederom de Eastpak Antidote Tour neer in Tilburg. Vanavond volle bak in 013, vanmiddag een akoestische set van Flogging Molly en Skindred in onze kuil.
Toegang is alleen mogelijk op uitnodiging. Hoe wordt je uitgenodigd? Door een prijsvraag te winnen bij Sounds, 3voor12/Tilburg, Oor, Up Magazine, Aardschok, Scholieren.nl, Kink FM, 3voor12, Nieuwe Revu. (prijsvragen staan nog niet overal online, dus checken die websites en media.
Aanvang 16:30
Entree op uitnodiging
Luisterkuil presenteert:
Marten de Paepe en Roy Santiago
Marten de Paepe zijn debuut is reeds een jaar oud. Ik wil jullie niet enkele reacties onthouden:
Folkforum: “Het is even tot bezinning komen, maar het is toch echt een Nederlandse jongen die hier aan het werk is. Het debuutalbum van de singer-songwriter Marten de Paepe bevat warme Engelstalige ?fluisterliedjes’. Je zou ze zo in de Amerikaanse new folk situeren.”
Kindamuzik: “Zijn titelloze debuut laat twaalf akoestische, verstilde nummers horen waarop De Paepe zich een begenadigd gitarist toont. Op soepele wijze tokkelt hij een warme en intieme sfeer tevoorschijn. Als singer-songwriter is Nederland met De Paepe een talent rijker.”
Heaven: “In De Paepes songs overheerst de pastorale stilte, waarin instrumenten ondergeschikt zijn aan getokkelde gitaar en zijn introspectieve zang. Hij creëert zo ruimte en een herfstige sfeer. Als een echte observator neemt hij geen deel aan leven of liefde, maar becommentarieert hij die.”
3VOOR12: “Marten de Paepe bezit de gave om een sfeer te creëren die zeer natuurlijk overkomt; de muziek lijkt direct voort te vloeien uit zijn gesteldheid. Hoewel de muziek van een breekbaar gehalte is dat alleen slaapliedjes kunnen bereiken, staat het eigenzinnige debuut van Marten de Paepe als een huis.”
Roy Santiago
Zijn nieuwe cd “At Mt. Ventoux” is zojuist uit via Badmintonerecords. Op zijn myspace een voorproefje. Reacties op het album zijn bij het schrijven van dit stukje nog niet binnen, maar ik vind het erg mooi…
aanvang 21:00
Entree: gratis
Nibs van der Spuy
Een bijzondere singersongwriter uit het land van Chris Chameleon, Zuid Afrika. Onlangs heeft hij in Nederland zijn wonderschone cd “Beautiful Feet” uit gebracht. Denk aan Nick Drake en Jack Johnson.
Bij deze nodig ik jullie uit voor dit bijzondere concert op donderdag 27 november, 22:00, in Cul de Sac aan de Heuvel 48 in Tilburg.
Hier enkele reviews:
“A discovery, the South African Nibs van der Spuy who originates from Durban. His guitar playing with classical touches and Zulu melodies and his thrilling airy voice is a Folk Rock from elsewhere.” - Le Monde Fr Aug 2008
“The ghost of Nick Drake floats upon the whole album, the similarity in the guitar playing, melodies and especially the voice tone, soft as an embrace, is disturbing.” - Les Inrocks, Johana Seban, 18 Dec 2007
“remarkably beautiful” - Sydney Morning Herald, Australia
“one of the most unexpected releases of the year” - The Guardian, UK
“Do yourself a favour, buy this album. It really is special.” SL Magazine, South Africa
Oftewel: MIS DIT NIET!
Last minute show
GREG WEEKS
Greg Weeks is een Amerikaanse singersong-writer, afkomstig uit Philadelphia. Zijn muziek wordt omschreven als folk, acoustic, psychedelic en experimenteel. Hij is beter bekend als lid van de folk-rock band Espers.
Ook is Weeks lid van The Valerie Project en heeft hij gastoptredens gedaan met vele artiesten, waarond Fern Knight en Marissa Nadler.
Met zijn nieuwe plaat, The Hive, heeft hij een luisterpaal notering gehad op de 3voor12 website. Geen kleine naam dus.
Zaterdag 8 novemeber, Greg Weeks, zorg dat je er bij bent!
Aanvang: 21.00u
Entree: GRATIS
Plaats: Cul de Sac
Voor meer informatie over Greg weeks:
www.gregweeks.net
http://www.myspace.com/gregweeks
http://www.myspace.com/espers
Toen Vice Cooler nog een kleine jongen was is hij naar alle waarschijnlijkheid in een grote ketel met toverdrank gedonderd, want deze jongen heeft energie voor 100 man. Met teksten als: “Eat a Dick, Cause you want it in the back girl” op ‘Hollaback Girl’ van Gwen Stefanie, is Hawnay Troof de must see als je het aan mij zou vragen.
Niets vermoedend mijn werk doende schrok ik me het apenzuur toen er een bak met herrie door de Cul galmde. Ik riep:”welke lul zet die muziek nou zo hard”. Maar wat bleek het was Hawnay Troof, een hyperactief ventje die ondertussen al op de bar stond de rappen en springen, ware het er een miljoen mensen mee stonden te feesten. In werkelijkheid stonden er drie mensen te kijken en de rest van de cul lag nog onder de tafel omdat ze dachten dat de marsinvasie was begonnen. Vice Cooler moest daar natuurlijk niks van hebben en sprong van de bar, rende zo’n 30 rondjes door de kroeg, sprong in het rond, schreeuwde mensen in het gezicht en rolde over de grond. Nou dat zal de aandacht wel trekken moet hij gedacht hebben. Hij had het dan ook bij het rechte eind. Binnen enkele momenten stond rond de kuil een aardig publiek te kijken naar wat zich in de kuil afspeelde. Een schouwspel was het!!! Vice “de man” stuiterde sneller dan zijn beats en sprong hoger dan de bar in het rond. Halfverwege zijn show ging hij totaal uit de plaat en kleede zich nog even om en trok een geel pak aan. Geachte lezers ik kan u verzekeren dat zelfs de stoerste bebaarde man, bij de metro seksueele hyperactieve Amerikaan in de buurt durfde te komen. De man en legende werd begeleid door een laptop waar hakkelende hiphop beats, samples, en voornamelijk herrie uit geslingert werd. Deze stuiterende mafkees rapte daar weer over heen. Het doet je denken aan de beastieboy’s voor de i-pod generatie. Aan het eind van zijn show hield hij een verkopers praatje waar de gemiddelde Men at Work tjappie een puntje aan kan zuigen. Hij vertelde dat hij Holland geweldig vond, maar niet omdat je hier mocht blowen, nee vanwege ”de stroepwefels”. Het geen deze jongen verkocht waren. LP’s, CD’s Shirts en zelfs buttons met zijn hoofd er op. Na zich zelf de hemel in geprezen te hebben, gaf de cocksure Vice nog een toegift waar de gemiddelde gangster rapper angstig terug in de moederschoot van zou kruipen en taaide af. Vijf minuten later stond hij aan de bar en bestelde een thee bij me ???? Ik heb hem er toen maar 5 stroop wafels bijgegeven. Hij heeft nog de hele avond thee gedronken. Deze man stopt de S in SHOW. De wetenschap staat nog steeds voor een raadsel.
Als je nou denkt van: ”shit ik heb wat gemist” dan is dat waarschijnlijk ook zo!(with my finger and my thumb in the shape of an L on my forehead). Maar oordeel zelf maar: http://www.myspace.com/hawnaytroof en kruip rustig huilend in een hoekje want je hebt echt iets gemist.
Met vriendelijke groet,
Farouk el Mouhajir
Een horde fans is uitgerukt naar de Cul de Sac voor de cabaretier, columnist, schrijver, zanger en muzikant André Manuel. Manuel staat ferm in zijn bezweten shirt met versterking van de Ketterse Fanfare. Het is dringen geblazen in de kuil van de Cul voor al wie het hardst meebrult “feest, feest, feest!”. Veel songs van weleer uit de Krang periode en enkele nieuwe nummers passeren de revue. De avond is doordrongen van rock, met tussendoor een rustig lied van de nieuwe CD “Op verzoek van de Goden”. Onmiskenbaar en herkenbaar.
André Manuel is in de culturele sector dan ook zeker geen onbekende. In zijn cabaret shows en columns weet hij de maatschappij in het hart te treffen. Manuel beukt in op tradities, religie, het koningshuis en de politiek. Hij schuwt geen enkele uitspraak. Hij is maatschappijkritisch, cynisch en zoekt naar de uiterste uithoeken van de humor, of het nu over de moord op Fortuyn gaat, respect voor het taboe, het kabinet, ‘mongooltjes die hun kans schoon zien bij Idols’ of het opstaan in de tram voor bejaarden. Manuel krijgt de zaal klein. Hij is dan ook een multi-talent. In de Cul de Sac entertaint hij het publiek echter niet met cabaret, maar met muziek en zang. Muziek geeft een extra stevige zet aan zijn veelzijdige repertoire.
Als muzikant en zanger ontpopt André Manuel zich tot een rauwe artiest in de traditie van zijn song Kraaien “zet me rechtop in het zand, veeg het vuil van mijn gezicht, zing de maan nog eenmaal toe, tot het eerste ochtendlicht“. Hij is een “ware held op wielen“, stelt “wat is de wereld toch mooi” en tegelijkertijd “are you ready for fuck’n rock & roll?”. Manuel rolt moeiteloos en robuust van een opzwepende song door naar een gezamenlijk gitaarspel met gitarist B.J. Baartmans van de Ketterse Fanfare, zonder maar een snaar vol te laten klinken, de gitaarsnaren platgedrukt. Het publiek - zwijgend - luistert en ademt… Het is bijzonder knap om een volle zaal zo stil te krijgen tijdens een muziekoptreden. Nog steeds genoeg fratsen in deze man.
Manuel weet zich in zijn songs tevens sterk af te zetten tegen de maatschappij. Hij schreeuwt en tiert dat de wereld niet deugt, radicaliseert met beide voeten in het zand, “rechtop in het zand”. Maar beschouwt de wereld ook als een andere wereld, eentje waarin de vrijheid van meningsuiting de ruimte krijgt, waarin humor van ‘net over het randje’ gedoogd wordt. Zijn songs zijn deels doordrongen van humor, maar ook van de dood, het genieten van de dwaze dingen des levens en feesten tot iedereen erbij neervalt. Hij raakt mij met zijn welbekende lied “Kraaien” tot op het bot. Zijn grove humor deel ik dan niet in alle facetten, voor mij breekt hij soms de wetten, maar bijzonder getalenteerd is hij wel, André Manuel.
Een zonnige dag eindigt met de filosofische vraag “heb ik mijn uiterste best gedaan?” en de ethische vraag “is het verantwoord wat ik heb gedaan?”. Dit blog is ontstaan uit het enthousiasme en de liefde voor muziek en cultuur van de medewerkers en vrijwilligers van café Cul de Sac te Tilburg. Daarbij aangesloten en bovenal ontstaan uit de wil om het publiek op een bijzondere wijze te entertainen met talent uit binnen en buitenland. Het blog is een aanvullend podium op het programma en daar zit veel plezierig werk in.
Een opmerking met vetgedrukte letters die ik wil maken in de kantlijn van het plezierige werk, is dat de teksten en foto’s op dit blog niet klakkeloos gekopieerd of van de website ‘geplukt’ mogen worden. Dit is in strijd met de auteurswet. Voor het gebruik van de teksten en foto’s door derden geldt: nadrukkelijke toestemming van de auteur is vereist, naamsvermelding van de auteur is verplicht en het aanbieden van een (eventuele) compensatie is gewenst. Als de auteur besluit om werk gratis te verstrekken, is de keuze gelegen aan de auteur, niet aan derden. Het copyright teken is dan ook geen leuke tribal of een decoratief icoontje; het is een teken om eens stil te staan bij het werk van een creatieveling: bloed, zweet en tranen. Maar zelfs zonder vermelding van copyright, is het auteursrecht van toepassing op deze werken.
Om het werk en enthousiasme omhoog te houden voor café Cul de Sac en het publiek - met een ode aan een café elders in het land waar mijn foto’s (hoewel schitterend weergegeven) zonder enige kennisgeving, toestemming en compensatie op de website en in de nieuwsbrief pronkten onder het motto “het verdient geen schoonheidsprijs, uit enthousiasme geplaatst en geen moment in ons opgekomen om toestemming te vragen” - zeg ik: vragen is een mooi concept, vragen is gratis. Waarvoor mijn dank.
Dearest all, please take notice of the fact that the copyright of the texts and photographs on this blog remain with the writers and photographers. If you like to use the texts and photographs, you are obliged - by law - to contact the author and ask for permission, to mention the name of the author in the published part and to propose a compensation for the creative work (if possible). Thank you.
You are currently browsing the archives for the Cul de Sac category.